zielona natka

drzewo

przez szybę

19:56

często, kiedy jadę pociągiem

wyglądam przez okno

przysłuchuję się rozmowom współpasażerów

i mam wrażenie,

że jestem w kinie

uwielbiam to

zdjęcia zrobione we wtorek rano

w pociągu

przez szybę

telefonem

kolorowe

grubo przed świtem

05:57

poranna mgła

by jej dotknąć rzuciłam wszystko

ciepłe łóżko
orzeźwiającą poranną jogę

aromatyczną kawę

świeżą gazetę

chrupiącą bułeczkę

mruczącego na kolanach kota

bladość wieczorna

21:26

czas kiedy
odchodzą kolory dnia
a zaczyna się
oczekiwanie
na mgły poranka

nos-talgia

16:46

moim nosem targa

nos-talgia

za latami świetlistymi

miejscami dziecinnymi

kiedy wszystko wydawało się takie duże

nieoczywiste

i czyste

kolorowe

złoto

09:38

są tacy, co którzy wartość widzą w tym, że mają
elegancką torebkę

ot dajmy na to ze znaczkiem louis vuitton

abstrakcją takie pragnienia dla mnie

ja pękam ze szczęścia

bo mam torebkę papierową

wypchaną złotem

jesieni

a zamiast kremu...
noszę w niej
oliwę z oliwek

domowe

*

07:58

dziś przy porannej kawie
w jedynym babskim piśmie, jakie czytuję
znalazłam słowa Gandhiego

domowe

o zapachu cedru

19:23

czasami

trzeba

zaszyć się

w domu

we mgle

własnych myśli

o zapachu cedru

kolorowe

fotografia to mowa w obrazach

08:55

Czasami warto poczytać o rzeczach oczywistych...

"Fotografia to mowa w obrazach, jedyny język rozumiany na całym świecie. […]

Niestety większość ludzi ocenia fotografię jedynie pod kątem technicznej jakości. Gdy jest ostra i ma naturalne kolory, uważana jest za dobrą. W przeciwnym razie nie. Moim zadaniem to tak, jakby oceniać język pisarza pod kątem gramatyki i zasad ortograficznych, bo przecież nawet perfekcyjna fotografia może być nieciekawa i bez żadnej treści. Dla mnie aparat fotograficzny jest tym, czym maszyna do pisania dla dziennikarza lub pisarza. To niezbędny instrument naszej pracy, którego nie należy jednak przeceniać. W przeciwnym razie fotografujący staje się niewolnikiem podejścia, które brzmi: „Gdybym miał nikona (albo leicę czy pentaksa), też robiłbym wspaniałe zdjęcia”. Nie chcę przez to powiedzieć, że technika fotografowania jest nieistotna. Przeciwnie, wykorzystana w odpowiedni sposób, może wydobyć wielkie możliwości wybranego tematu."

Ten fragment znalazłam tu:

Andreas Feininger: Filozofia fotografowania. [W:] Fotospołeczeństwo: antologia tekstów z socjologii wizualnej / pod red. MałgorzatyBoguni-Borowskiej i Piotra Sztompki.- Kraków : "Znak", 2012. s. 427-429.

Wczoraj. Centrum Warszawy. Ulica Marszałkowska.

Wszyscy biegną, jakby właśnie odbywały się międzynarodowe zawody w konukrencjach berek i bieganie za własnym ogonem.

Nad głowami stalowe niebo. W powietrzu poranny, jesienny ziąb.

Schylam się, by odpiąć rower.

Patrzę w bok, na sąsiednie rowery.

I myślę: a jednak, o subtelności moja, nie zostałaś stratowana w ten dzień, na tej ulicy, jeszcze we mnie żyjesz.

Robię pstryk- aparatem w telefonie komórkowym.

czarno-białe

raj

15:52

w arkadyjskim centrum handlowym

pośród kropel fontanny

przyglądałam się ludziom

byłam ciekawa jakie miny mają ludzie

w raju

drzewo

weekend

17:40

weekend bez istotnych wydarzeń

ale
obfity

w kolory

schronienie znalazłam w naturze

pośród botano-okazów

:))

domowe

dzięki Wam :)

08:57

zachęcona

zainspirowana

zmotywowana

Waszymi

komentarzami do poprzedniego posta

dziś rano

poszłam

znów

poleżeć na chodniku pod blokiem

( wbrew pozorom to dla mnie doświadczenie dość nowe, bo nie jestem miejskim dzieckiem)

by w takiej pozycji leżącej porobić zdjęcia

było bardzo miło

do czasu

do momentu

w którym

właścicielka pieska

wystosowała żądanie

otrzymania kości

która byłaby zapłatą

za to, że

bez pytania przerobiłam jej pieska na celebrytę, modela

no i cóż...

nie pozostaje mi teraz nic innego

jak skoczyć do mięsnego :))

Schronienie, nie wiem jak Ci to powiedzieć... - nie mam pojęcia jak się zwie ta roślinka...

kolorowe

oczywiście, że tak!

08:58

pewne rzeczy

oczywiste

zachwycają mnie

kwiatki

z cudzego

ogródka pod blokiem

w mieście stołecznym

mieście słonecznym?

kolorowe

wzruszenie

14:51

dziś w lasie

spotkałam biedronkę

ze wzruszenia

aż oczy łazami mi zaszły

co widać na zdjęciu numer 2

choć może to były łzy przerażenia
bo kiedy przyjrzałam jej się z bliska
to
stwierdziłam
że fizjonomię
ma trochę kosmiczną