w porannej mgłe

11:02

od rana
błądziłam
we mgle


kruk nad wisłą

To też może Ci się spodobać

29 komentarze

  1. aaaa! piękne!
    Ach ta jesień!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. aż śpiewać się chce!

      "Od gorąca twych płomieni zapłonęły liście drzew
      Od zieleni do czerwieni krążył lata senny lew
      Mała chmurka nad jej czołem, mała łezka, słony smak
      Pociemniało, poszarzało - jesień, jak to tak?
      Jesień, jesień, jak to tak?"

      Usuń
  2. Odpowiedzi
    1. mgły jesienne piękne...
      ... a jakże poruszające bywają te zimowe- wobec nic nie można przejść obojętnie, bo przenikają przez krótki i zimnym językiem liżą nagą skórę :)

      Usuń
  3. Odpowiedzi
    1. masz racje, mgła bardzo była fotogeniczna
      piękno samo w sobie
      które potrzebowało żadnej charakteryzacji - pudru, podkładu, tuszu, cieni :)

      bardzo mi przyjemnie, że mnie odwiedziłaś

      Usuń
  4. Odpowiedzi
    1. o, tak mgła pięknym uczyniła mi poranek
      i pięknie poskręcała włosy - czyżby w poprzednim wcieleniu mgła była fryzjerką? :)

      Usuń
    2. Natko Droga, mnie też skręca, oj jak skręca ! ale już nie mgła włosy, ale chęć łapania takich kadrów :>
      piękne obrazy płyną od Ciebie i słowa, które dopełniają całość - mgła w smaku swieża - pyszne ;D

      Usuń
    3. mam nadzieję, że skręcona-nakręcona niczym sprężyna w budziku ręcznie nakręconym, wyskoczyłaś, skoczyłaś w las weekendu na kadrowe łowy :)

      Usuń
  5. Dobrze, że odnalazłaś drogę w tej mgle i podzieliłaś się takimi pięknymi zdjęciami :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. oj, droga do domu nie była wcale taka prosta
      bez moment nawet zwątpiłam, czy jeszcze tam kiedyś wrócę
      z rozpaczy przez moment moczyłam nawet przez chwilę stopy w Wiśle- celem otrzeźwienia umysłu, pobudzenia zmysłu orientacji :)

      Usuń
  6. oj rozsmęciłam się przez tę mgłę, teraz ja sama będę się snuła już do wieczora, a ptaszyna to taka śliczna, że tylko "obejmij i płacz" jak mawia moja koleżanka :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. nie wiem, czy Ty też...?
      ale ja czasami lubię posnuć jak ta mgła
      pocierać się o meble, ściany, drzwi, nogi stołu... w końcu i o żyrandole
      zupełnie nieśpiesznie
      a jakże zwiewnie

      :)

      Usuń
    2. Ooo, bardzo lubie, ale występują dwa rodzaje snucia, jedno unosi cię tak lekko i zwiewnie, zaś drugie przygważdża do ziemi za pomocą niskiego ciśnienia atmosferycznego i ja zdecydowanie wole to pierwsze!!!

      Usuń
  7. R E W E L A C J A !
    Gratuluję prac ! Jak dla mnie są po prostu idealne! wszystkie cztery !

    PS. wybacz, że krzyczę, ale to z zachwytu :)
    Zakochałam się :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. oj, uważaj
      mgła jest bezwzględna w uczuciach
      zjawia się i znika, kiedy chce
      nie bacząc przy tym na uczucia innych
      nawet na te najwyższe uczucia :))

      ps. szalenie mi miło, że zdjęcia Ci się podobają

      Usuń
    2. oj wiem... wiem też, jak łatwo zgubić się we mgle uczuć....

      PS. cała przyjemność po mojej stronie :))

      Usuń
  8. inne blogi też donoszą o mgle białej jak mleko (Mar) :)
    piękna jest!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mar donosi o mleku rozlanymi nad dachami Warszawy...
      ... wszystko wskazuje, że ja i Mar budzę się w tym samym mleku
      wszak ja też, jak Mar i ta mgła, snuję się kilku lat po warszawskich ulicach.

      Usuń
    2. zdjęcia piękne.
      Zaglądam i co widzę? I dlaczego nie swędziały mnie uszyska wczoraj?
      mgła mgłą, mnie zdjęcie pajęczyny urzekło.
      te zdjęcia są nieprawdopodobne.

      Usuń
    3. Mar... a może by tak kiedyś w tej mgle warszawskiej zatańczyć, a z pajęczynę przerobić na harfy struny? :)

      mam nadzieję, że swędzenie uszu już Ci nie doskwiera... ;)))

      Usuń
  9. Mgla zawsze jest piekna, a w Twoim wydaniu przepyszna
    Serdecznosci
    Judith

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. w smaku była świeża i bardzo wilgotna :)

      Usuń
  10. Ojej, Zielona Natko! Zgubiłam Cię gdzieś w blogowym wszechświecie!
    Caaałe szczęście, że Cię odnalazłam!
    Piękne zdjęcia. Bardzo klimatyczne.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. radość odnajdywania! jedna z najpiękniejszych! :)

      Usuń
  11. Piękne, klimatyczne i nostalgiczne zdjęcia. Bardzo precyzyjnie oddałaś klimat porannej atmosfery, zdjęcia są idealnym uzupełnieniem do słów ponad nimi. Całość - doskonała. Gratuluję.

    Panienka pozwoli że po spaceruję po blogu, wydaje się być interesujący.
    Pozdrowienia.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. panienka bardzo się cieszy, że pan miał ochotę pospacerować po tym ogródku :)

      Usuń