życzę Wam żebyście w nowy rok wlecieli z impetem, pełni energii i niech te nowe miesiące będą piękne! - to będzie fantastyczny czas - wyczytałam to na wczorajszym niebie nad Warszawą zresztą sami popatrzcie :))
Oto przed Wami osobliwa parafraza obrazu "Krzyk" Edwarda Muncha. Ta parafraza powstała w tandemie - gotujący się garnek buraków i ja ;) Buraki oddając ostatnie swe tchnienie pośród wrzątku kipiały pianą. Piana ta na blacie kuchenki gazowej stworzyła wzór dramatyczny. A ja wiedziona empatią postanowiłam przenieść go z blatu kuchenki na inne, bardziej godne tło.
przez kraj co chwilę przetacza się gorąca dyskusja o gender ktoś chrząka, przeprasza i lekko naburmuszonym tonem prosi, by nazywać go "psycholożką", a nie "psychologiem"
a ja czekam kiedy w końcu rozpocznie się żywiołowa rozmowa dlatego mówimy "pani jesień", a nie "pan jesień" bo przecież niektórzy mężczyźni w jesiennych (na)strojach też wyglądają zjawiskowo
chłodne i mgliste poranki podszeptują mi, że za chwilę lato odjedzie w daleką podróż dlatego ostatnie sny nocy letniej zamykam w słoiku by zimowy, ciemny poranek rozkoszować się nimi jak malinowym dżemem
popełnić można błąd, przestępstwo... ale znacznie lepiej popełnić obrazek. ja dziś ku pokrzepieniu serca zrobiłam taki. dobrego startu w nowy tydzień :)
w sobotę naszła mnie dziwna myśl, by zrobić żywiołową sesję przedmiotowi martwemu o imieniu "słoik" przedmioty martwe, jak wiadomo, są złośliwe i słoik prześladował mnie całą noc z soboty na niedzielę, kiedy wędrowałam przez senną krainę ale...
w 2007 r. podobnie jak kiedyś Agnieszka Osiecka stwierdziłam, że: "Od jakiegoś czasu zauważyłam, ze się duszę. Najpierw tylko we wtorki, potem co drugi dzień, a teraz ciągle, nawet w niedziele. Ja potrzebuję przeciągu, szerokiej skali, czynów ogromnych.". I wymyśliłam sobie, że przeciągiem będą zdjęcia i słowa. Czas mija... a ja się wietrzę, wentyluję z pomocą zdjęć i słów niezmiennie i niepoważnie.
W wersji ciut poważniejszej i oficjalnej można zobaczyć mnie tutaj: www.zielonanatka.com
